Küçük şehrin koca ruhlu ara mahallerinden birinde, Sümbülteber adında dört katlı bir aile apartmanı, sahibi ise Hacerkadın isminde, menopozu kronik, şizofrenden meşkûk huysuz bir teyze. Ailesinde yenge sıfatıyla görevini sürdürüp emekliye ayrılan, yengeliğini layıkıyla yerine getirdiği için aileden herkesi çevresinden uzaklaştıran mal sahibi teyze, apartmanıyla birlikte baş başa kalınca kâr yüzdesi tavan esnaf gibi kolları sıvayıp ellerini ovuşturarak vermiş tüm katları kiraya. Kendisi de apartmanın birinci kattaki dairesini, bir büyük odasından alçıpanla bölüp kazan dairesinden hallice bodrum katla birleştirerek kendince dubleks bir mix yapmış, orada yaşıyor...

Eski zamanların, aile ruhunu avuçlarında tutan mahallelerinden birinde, çakı delikanlı bir genç yaşarmış. Adı Tahir. Terzi Ekrem’in çırağıymış; mahallenin esnafı, konusu komşusu, yaşlısı genci ona hayran, kendisi de bir o kadar kendini sevdiren, üzerinde şeytan tüyü taşıyan bir kişiliğe sahipmiş. 

Fakat Tahir’in tek sıkıntısı, her laf arasında ettiği ardı arkası olmayan büyük sözlermiş. Yeni yılın şubatında, havalar fırtınadan geçilmiyor. Nazar mıdır, çok çalışmaktan mı bilinmez; Tahir bir gün yataklara düşmüş. Anası başından ayrılmaz, sürekli sirkeli sular mı değişmez, nane limonlar mı kaynatmaz, bahçeden kestiği tavuğun suyundan çorbalar mı yapmaz... Ama yok, ne yapsa fayda etmez. Bu oğlandaki başka bir şeymiş. 

Tahir’i sık sık sıtma tutarmış. Sayısız kez ateşlenir, bir tutuldu mu ayağa zor kalkar, günlerce yataktan çıkamazmış. Gerçi bu hâl zamanla onun için sıradanlaşmış. Çoğu zaman dipçik gibi dolaşır işte böyle arada da hastalık yine nüksedermiş...

ADEM - Evet abi, niye getirdin bizi buraya?

YAKUP - Bak şimdi Ademciğim, senin bu sevdan fazla uzamaya başladı! Onun bi önünü kes, onu bi durdur, biç, buda!

ADEM - Yine mi aynı konu abi, tamam kapattık işte onu geçen.

YAKUP - Yok kapatmadık, ben seni geçiştirdim orda sus diye, fazla gereksiz savunmandan dolayı. Şimdi burada tekrar açıyorum konuyu, çünkü burda açılması daha mantıklı.

(Adem yükselir.)

ADEM - Tamam abi, ee yani ne diyeceksin şimdi, aynı konuları konuşacağız burada da geçiştirip haz mı duyacaksın yani ne?

YAKUP - O desibelini bi indir, dinle. Şimdi bak bunun dibini görüyor musun?

Bir hayalle gidersin umutların sırtında, gelene hoş geldin demez gidene eyvallah. Umudumuzu sırtlamadan iki hafta önce... 

Yine aynı güne uyanacağımı bildiğim aynısı bir sabahın teki. Teknolojinin zehirlediği biri olarak elimden düşmeyen telefonu elime yapışık halde bulup yastığın altından çıkarttım. Al işte! başımın çenesiz biri tarafından didilmiş derecede ağrısından belli. Böyle uyunur mu be oğlum? Akşam şişe şişe tekleyip dünyayı yıkacakken, çakırdan on beş dakika sonra sızan derdini sevdiklerim gibi. Neyse ağrıma ağrı katmak üzere telefonu açtım ve kumardan bela o medyaya girdim. Hayatıma bir bok katmayacak insanların hayatıma yine aynı boku katmayacak hikayelerine ortak olmak üzere baş parmağıma startı verdim ve koşu başladı;  

''Birinci ayak, bir numarada Selver günün anlam ve önemine binaen sözlerle başlıyor. İki numarada son kuşaktan İpek, dün geceden kalma şaşalı doğum günü paylaşımıyla kendini gösteriyor, kimseye faydası olmayıp şarkılarla yaşayan balondan şişme mini kabadayı ise üçüncülükte yer alıyor...